Eerder schreef ik al het volgende op sociale media: ‘Het lijkt er sterk op dat reguliere, meer commerciële uitgevers vrezen dat Het boek der Kantelingen de libris literatuurprijs gaat winnen.’
Inmiddels is duidelijk dat reguliere, veelal commercieel opererende uitgeverijen als de dood zijn voor deelname van Het boek der Kantelingen aan de Libris literatuurprijs, en er alles aan doen om deelname te voorkomen, om deze indrukwekkende roman van 275.000 woorden, volgens kenners een meesterwerk, uit de deelnemerslijst te halen. Wat betekent dit? Om te beginnen kunnen we concluderen dat het secretariaat van deze belanghebbende literatuurprijs gevoelig is voor beïnvloeding door reguliere, tegenwoordig vooral commercieel opererende uitgevers, maar ook dat de jury waarschijnlijk behoorlijk zelfstandig en onafhankelijk hun selecties zal kunnen maken, anders is men niet zozeer gebrand op het uit de deelnemerslijst halen van Het boek der Kantelingen voordat de jury een objectief oordeel kan vellen. Als het laatste klopt, is dat zelfs nog een pluspuntje te noemen. Wanneer we echter kijken naar de samenstelling van de stichting libris literatuurprijs, het bestuur en de sponsoring, valt meteen op dat ‘beïnvloeding’ van reguliere, tegenwoordig vooral commercieel opererende uitgevers, intern aanwezig is en dat van een onafhankelijke manier van werken geen sprake kan zijn. Hierdoor wordt de literatuur gedood, vervangen door lectuur, en worden schrijvers in een keurslijf gedrongen van censuur of nietszeggend nihilisme. We hoeven niet in Iran te leven om te concluderen dat literatuur monddood wordt gemaakt.

