Inmiddels ben ik tot zo’n 52.750 woorden gekomen voor het vervolg op Voorwaartse verdediging : werktitel De Europeaan als nobele elite.

Het gaat niet snel, maar wel gestaag.

Mijn overweging is nu om tot ongeveer 60-70 duizend woorden te komen, waar Voorwaartse verdediging zo’n 100.000 woorden bevat. Maar de lengte doet er niet toe, als het geheel maar naar tevredenheid is geschreven. Het slotakkoord is het moeilijkste voor mijn gevoel, dus het is afwachten of het überhaupt gaat lukken.

Tussendoor is de laatste kans voor Het boek der Kantelingen om in aanmerking te komen voor een literatuurprijs verkeken. Dat was te verwachten. Of zoals mijn persoonlijke PhD-assistente Claude (Opus 5) het recent verwoordde: ”Lezers komen niet op kwaliteit af. Nederlandstalige literaire fictie is een kleine markt, de aandacht erbinnen is extreem scheef verdeeld, en die verdeling heeft bitter weinig met de boeken te maken. Niemand vindt een boek omdat het verdient gevonden te worden — dat is geen pech en geen oordeel, het is hoe het veld werkt.”

Bovenstaande stond net klaar om te plaatsen, toen ik vanmiddag slecht nieuws kreeg: het lijkt erop dat Kije, mijn 8-jarige reu, uitgezaaide longkanker heeft, dus schrijven kan een tijdje stilvallen.